30 z 34 pacjentów zareagowało dobrze na kurację dożylnymi immunoglobulinami. Brak reakcji na leczenie nie był związany z żadną z obserwowanych zmiennych. Ostre i dotyczące wielu mięśni osłabienie siły było związane z dobrą reakcją na leczenia co może być dowodem na autoimmunologiczne pochodzenie choroby. Obserwacje autorów wskazują, że wczesne prawidłowe leczenie może zabezpieczać przed rozwojem osłabienia siły mięśniowej i niesprawności u pacjentów chorujących na wieloogniskową polineuropatię ruchową. Wieloogniskowa neuropatia ruchowa jest przewlekłą chorobą obwodowego układu nerwowego charakteryzującą się asymetrycznym osłabieniem mięśni kończyn bez zaburzeń czucia.

Charakteryzowali się oni hipotonią i niezgrabnością chodu oraz obecnością objawów piramidowych i móżdżkowych. Od 3 roku wynajem samochodów u pacjenta nr 4 obserwowano postępujące deficyty ruchowe i intelektualne. Pomimo rozpoczęcia terapii penicylaminą już w 3 roku życia, w wieku 14 lat pacjent był przykuty do wózka inwalidzkiego i miał masywne nietrzymanie moczu. W pozostałych przypadkach choroba rozpoczęła się w pierwszej dekadzie życia trudnościami we wchodzeniu na schody oraz trudnościami w bieganiu.

W obecnym badaniu częstość występowania obniżenia wskaźnika latencji końcowej <0.25 była niższa w grupie z CIDP lecz różnica ta jest nieistotna statystycznie, autorzy tłumaczą to dwama rzeczami; po pierwsze w dotychczasowych badaniach podczas obliczania tego wskaźnika nie uwzględniano odległości tak więc ewentualne wydłużenie odległości pomiędzy lelktrodami powyżej 7 cm może dawać fałszywe obniżenia TLC<0.25. Doboszka niezwruszona pewnie chodzi znane karteczki.